De vrouw die met vuur speelde is het tweede deel uit de Millennium-trilogie van Stieg Larsson. Evenals het eerste deel Mannen die vrouwen haten is het een vuistdik boek van 568 bladzijden. Hoofdpersonen zijn wederom Mikael Blomkvist en Lisbeth Salander. Hij is een charmante man, uitgever van Millennium, een kritisch tijdschrift dat misstanden in de Zweedse samenleving aan de kaak stelt. Lisbeth is een wiskundig genie die in sociaal opzicht volledig op eigen kompas vaart. Haar gevoel voor sociale verhoudingen is slecht ontwikkeld en ze heeft een eigenzinnig moreel besef. Daarnaast is ze een bijzonder getalenteerde computerhacker. In De vrouw die met vuur speelde staat het tijdschrift Millennium op het punt om met een opzienbarende onthulling te komen over vrouwenhandel in Zweden. Dan worden twee journalisten vermoord die werkten aan dit thema. Alle verdenkingen gaan in de richting van Lisbeth Salander. Er valt nog een derde dode en weer wordt haar naam in verband gebracht met deze moord. Het gevolg is dat ze in heel Zweden wordt gezocht. Voor haar betekent dit: ondergronds gaan, onzichtbaar opereren en veel hacken.
De finale is weliswaar enigszins overtrokken en een tikje ongeloofwaardig, maar het past wel bij het ‘Pippi Langkous- gehalte’ van Lisbeth Salander. Een ander kritiekpunt is dat Stieg Larsson soms iets teveel woorden nodig heeft.
